Tuesday, February 18, 2014

ဆူးေလ


စံပယ္ေတြလည္း စံပယ္ေတြလိုမေမႊးျမ …
ခိုေတြလည္း ခိုေတြလိုမညည္းၾက …

ဆည္းလည္းသံ ခ်ဳိေအးေအးဟာ
ေဘးခ်င္းကပ္ရက္က ေခါင္းေလာင္းထိုးသံၾကားမွာ ေပ်ာက္ကြယ္တိုးလ်….

ေခတ္အဆက္ဆက္ အဖိႏွိပ္ခံလူကူးမ်ဥ္းက်ားဟာ
ဘုရားေျခေတာ္ရင္းမွာ၀ပ္တြားခယလို႔ …

အၾကိမ္ၾကိမ္ခၽြတ္လို႔မွ မကၽြတ္ႏိုင္တဲ့ အပူေတြ …
ေႏြရာသီဟာ ကတၱရာလမ္းေပၚမွာ တေငြ႔ေငြ႔ ….
ရွာေနတဲ့တရားကိုလည္း ခုထိ ဘယ္မွာမွမေတြ႔ေသးဘူး ….
……………………………


စိုးသူရ
(30-10-2013)





No comments:

Post a Comment